Van waar Engelse naam “Tug-of-War”?

In 1600 bouwden de Engelsen, nadat de Spaanse Armada hun vloot zowat had uitgeroeid, veel snellere en vooral meer wendbare schepen. De schepen werden veel wendbaarder omdat de zeilen konden gehesen worden of gedraaid, doordat het bovendek vanaf dan open werd gemaakt, en er bovenop dat dek een ploeg matrozen stond aan een touw te trekken, dat naar een katrol boven ieder zeil liep. Voordien moesten de matrozen in de mast klimmen, wat uiteraard veel trager ging.

De “Cutty Sark” meer ... is een legendarisch schip dat in haar tijd het grootste was, maar precies daardoor veel te traag, en bijna onbruikbaar. Tot er een nieuwe kapitein kwam die de bemanning leerde touwtrekken. Met de vernieuwde bemanning werd het een vlaggenschip voor het Britse Rijk. Haar naam leeft nu nog voort. De heropgebouwde boot ligt als museum nog in Engeland.

Later werden de zeilschepen vervangen door stoomschepen, maar de matrozen (merendeels militairen van het koloniale Britse Rijk) bleven het touwtrekken als vrijetijdsbesteding beoefenen, om fit te blijven. In India aangekomen, trok men op gras : regiment tegen regiment. meer ... De afgunst tussen de verschillende legereenheden was evenwel zo groot dat wedstrijden niet zelden ontaardden in bijna dodelijke wedstrijden van vier uur (!!!). De trekkers gebruikten dan ook enkele technieken (klemmen, vastbinden) die nu niet meer zijn toegestaan. Op dat moment grepen de legeroversten in door duidelijke regels op te stellen.

Toen militairen na hun diensttijd het leger verlieten gingen ze vaak over naar politiekorpsen, brandweerkorpsen, en bedrijven en verspreidden ook daar hun sport. meer ... Nu nog zijn er in Groot-Britannië meerdere politie- en brandweerkorpsen actief als touwtrekploeg.

Ook de startprocedure van nu vindt haar oorsprong in de militaire commando’s die werden geroepen op de zeilschepen in het benedendek, toen de geladen kanonnen naar de patrijspoorten moesten worden getrokken (pak op het touw), en daar worden tegengehouden als de golven beukten (“touw strekken”) en vooral : om de terugslag bij het afvuren op te vangen (“trekken…nu”). Touwtrekken is dan ook de enige sport waarbij de eigenlijke startprocedure uit vier (in plaats van de gebruikelijke drie) stappen bestaat.